Vraagje…
May 31st, 2007Als hij z’n zin krijgt, mag de politie ook gericht met scherp schieten als Wilders zelf weer eens een rel schopt?
Als hij z’n zin krijgt, mag de politie ook gericht met scherp schieten als Wilders zelf weer eens een rel schopt?
Rooieravotr heeft natuurlijk helemaal gelijk als hij het optreden van toenmalig staatssecretaris Rutte hekelt. Rutte werd vorige week op de vingers getikt door een rechter vanwege zijn advies aan de uitkeringsinstanties om toch maar eens vooral op Somaliers te gaan letten omdat die nogal eens zouden frauderen door een Nederlandse uitkering te krijgen terwijl ze in het buitenland werkten. De rechter stelde terecht vast dat dit discriminerend en stigmatiserend is t.o.v. een complete bevolkingsgroep.
De reactie van Rutte? Een onacceptable uitspraak, dit soort maatregelen moest gewoon kunnen en als dit niet kon volgens de bestaande wetgeving dan moest deze maar worden aangepast. Een sterk voorbeeld van de toenemende minachting die er in de politiek bestaat van de rechterlijke macht en de wet. Aan de ene kant roepen bepaalde partijen voortdurend om een strengere wetgeving, aan de andere kant gaan deze piepen zodra de staat of de regering ook wordt geacht zich aan de wet te houden.
Die hypocriete houding wordt veroorzaakt doordat juist deze “law and order” partijen geen benul hebben van wat de rol van de rechterlijke macht is in Nederland, maar het slechts zien als een middel om hun beleid mee uit te oefenen. Ze vergeten dat de rechterlijke macht niet slechts een doorgeefluik van de politiek is, maar de taak heeft wetgeving voorturend te toetsen aan de rechtsbegrippen die wij in Nederland hanteren. En hier hoort dus oook het op de vingers tikken van de regering bij als die zich niet aan de wet houdt…

Waarom neemt de medis Geert Wilders nog steeds serieus wanneer het zo overduidelijk is dat hij maar wat uitkraamt. Neem zijn laatste uitbarsting, naar aanleiding van die voetbalrellen bij Jong Oranje - Jong Marokko:
Het optreden van de Tilburgse politie was een wanvertoning, stelde Wilders. De jeugdige Marokkaanse relschoppers zouden na de wedstrijd de vrije hand hebben gekregen. Ze moeten volgens Wilders keihard worden aangepakt. “Na een waarschuwing moet de politie het recht krijgen met scherp te schieten op bijvoorbeeld een been.”
Natuurlijk weet Wilders dat dit onzinnig is, dat de Tweede Kamer er nooit mee in zal stemmen en dat de politie zelf dit niet eens wil (en dat wil wat zeggen). Dit is gewoon weer puur stemmingmakerij om het dommere gedeelte van de bevolking bezig te houden. Iedereen weet dit, maar waarom kan dit net eens gewoon gezegd worden? Waarom niet eens gewoon aan Wilders vragen “en nu serieus”? Of “waarom komt u nu pas met dit voorstel, terwijl voetbalgeweld al jaren een probleem is”?
Het is natuurlijk geen nieuws dat de sociaal-democratie in een diepe crisis verkeerd –dat verkeert het al sinds de jaren tachtig– maar de zogenaamde Fortuyn-revolutie van 2002 heeft deze crisis fors uitgediept, Was voorheen de PVdA, de belangrijkste sociaal-democratische partij, nog in staat de crisis te maskeren door regeringsdeelname en het nieuw elan van ‘Paars’, na de vernedering van de kamerverkiezingen in 2002 was dit ook onmogelijk. Niet alleen had rechts de strijd gewonnen, aan de linkerkant was er ook nog eens een “nieuwe” concurrent opgestaan, de ouderwets socialistische SP.
Kortom, de sociaal-democratie moest zich herbezinnen, op zoek naar nieuwe antwoorden, iets wat Paul Kalma, een van de huisfilosofen van de PvdA, heeft gepoogd te doen in Links, Rechts en de Vooruitgang wat ik momenteel aan het lezen ben. Ik ben echter bang dat nu al blijkt, na zo’n 75 pagina’s gelezen te hebben, Kalma de antwoorden ook niet heeft.
De sociaal-democratie is van nature altijd een compromis beweging geweest, die het socialisme probeerde te bewerkstelligen door te werken binnen de gevestigde orde om zo het kapitalistische systeem te hervormen tot een socialistisch systeem. Over de jaren is dat doel uiteindelijk verwaterd tot het vormgeven van “kapitalisme met een menselijk gezicht”, maar zelfs dat werd steeds meer losgelaten toen de PvdA meeging met de neoliberale consensus die in de jaren negentig zijn opgang deed in Nederland. Kalma probeert hier dit tij te keren, maar wordt gehinderd doordat hij veel van de rechtse kritiek over de sociaal-democratie heeft geinternaliseerd. Dat wil zeggen, hij lijkt te denken dat het slop waarin de sociaal-democratische ideologie in de jaren tachtig raakte te danken is aan het feit dat de aanhangers ervan te ver gingen, terwijl het probleem juist is dat ze niet ver genoeg gingen in hun pogingen het kapitalisme te hervormen.
De vorming van de moderne welvaarts of verzorgingsstaat is de redding van het kapitalisme geweest, na de diepe crisis van de jaren dertig. Hoewel de vorming hiervan het kapitalisme leek te beteugelen, was dit maar beperkt, doordat het veelal de taken overnam waar het bedrijfsleven toendertijd geen gat in zag: bejaardenzorg, het ziekenfonds e.d., maar tegelijkertijd de rest van het bedrijfsleven met rust liet: Philips noch Shell werden genationaliseerd. In feite creërde de overheid nieuwe markten voor het kapitalisme, niet alleen doordat mensen meer geld te besteden kregen, maar ook doordat het bedrijfsleven inzag dat bejaardenzorg of gezondsheidszorg wel degelijke winstgevend konden zijn, zeker als dit betekent dat je de overheid als klant krijgt… Vandaar ook dat ondanks alle neoliberale retoriek, er aan de fundamenten van de verzorgingsstaat nauwelijks wordt getornd. In plaats daarvan worden deze geprivatiseerd zodat er winst kan worden gemaakt aan die zaken die we allemaal nodig hebben over de rug van de belastingbetaler…
Het is deze economisch-politieke analyse die ik tot zover mis bij Kalma; hij schijnt te denken dat de omslag naar het neoliberalism gewoon gebeurde, een natuurlijk verzet tegen de consensus van de jaren zeventig. Dit maakt zijn boek maar beperkt bruikbaar, doordat hij de verbanden in de moderne geschiedenis maar half kan leggen. Neemt niet weg dat hij ondanks dit manco wel degelijk interessante dingen zegt. Het belangrijkste hiervan is het idee dat juist een meer gelijke samenleving de burger meer vrijheid geeft, in tegenstelling tot de neoliberale wijsheid dat gelijkheid en vrijheid lijnrecht tegen over elkaar staan. Niet voor niets “vrijheid, gelijkheid en broederschap”…
Wat een domme opwinding weer over het voetbalhooliganisme dat dinsdag bij de oefenwedstrijd Jong Oranje - Jong Marokko plaats vond. Laten we wel wezen, dit soort voetbalgeweld is schering en inslag, denk bv. maar aan wat er op het Leidseplein gebeurde niet zolang geleden toen Ajax geheel onverdiend de Beker won, of wat die Ado aanhangers deden met hun eigen stadium. We kijken er geeneens meer vanop, maar nu zijn het Marokkanen die het doen en dan is het land weer te klein.
Hooligans zijn hooligans, of ze nu Marokko ondersteunen, ADO Den Haag of Ajax, criminelen en meelopers end ie kun je het team dat ze zogenaamd “supporten” niet aanrekenen.
Op Eurodusnie, een ooggetuigenverslag van hoe een medewerker van een Leidse weggeefwinkel bruut werd gearresteerd en mishandeld toen hij weigerde een legitimatiebewijs te laten zien:
De mij onbekende agent wil het legitimatiebewijs van Hans zien. Hans geeft aan geen reden te zien om zichzelf te legitimeren en ik eigenlijk ook niet: de kwestie met het karton is toch immers in der minne geschikt? Ik confronteer beide agenten met de daarnet gemaakte afspraak en stel dat er geen reden is om van Hans - die zich nota bene in ons gebouw bevindt – te verlangen dat hij zich legitimeert.
‘Dan doen we het anders’ antwoord de mij bekende agent waarop hij samen met zijn collega in een bliksemactie Hans de winkel uit sleurt en via een muur op de grond smijt. Een agent zet zijn knie in Hans zijn rug terwijl de ander hem in de boeien slaat. Hans schreeuwt het uit van de pijn. Nog geen minuut later scheurt de politie auto met Hans op de achterbank naar het politiebureau aan de Lange Gracht, enkele tientallen verbijsterde omstanders achterlatend.
Vier uur later stapt Hans weer de winkel binnen. Om zijn schouder een mitella met daarin een opgezwollen en in verband gewikkelde pols. Zijn hele lichaam doet pijn. Na een uur of twee in de cel te hebben gezeten hebben ze hem naar de EHBO post van het ziekenhuis gebracht waar hij is verzorgd. Daarna is hij in vrijheid gesteld met als afscheidscadeau een boete voor het niet legitimeren en een boete voor het niet op de juiste manier aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen.
Het is in deze zaak al onduidelijk of de agenten überhaubt wel om een legitimatiebewijs mochten vragen, aangezien ze zich niet op de openbare weg bevonden, maar in ieder geval laat dit incident weer zien hoe een puur administratief vergrijp aanleiding kan zijn voor politie geweld. Mede daarom zou de identificatieplicht moeten worden afgeschaft.
Tijdens de missie zelf hoorden we er weinig over, maar er komt steeds meer naar buiten wat erop wijst dat de Nederlandse militairen in Iraq, nog afgezien van het feit dat ze daar zaten ter ondersteuning van een illegale bezetting, zich toch niet zo netjes hebben gedragen als het ministerie van defensie heeft doen voorkomen. Het laatste nieuws is dat Nederlandse militairen van de Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst mogelijk hebben gemarteld.
Hierbij zou het niet alleen gaan om “zware drukmiddelen” als het gebruik van hoofdkappen om te blinddoeken, het wakker houden van gedetineerden d.m.v. waterspuiten of het draaien van keiharde muziek om onderling contact te verkomen, maar ook “echt” martelen, m.b.v. een stroomstok. Dat heeft in ieder geval één gevangene verteld.
Een mooi verhaal in De Pers vandaag over het werk dat Cuba en Venezuela uitvoeren in Zuid-Amerika om de armste mensen uit landen als Uruguay te voorzien van gratis medische behandelingen, zoals bv. eenvoudige oogoperaties. In ruil daarvoor zou Uruguay Cuba voorzien van vlees en melkpoeder: pure ruilhandel dus, waar beide landen van profiteren.
Maar wat een vreemde opmerking in het midden van dit artikel: “Tegenstanders vinden dat Chavéz en Castro een humanitaire zaak uitbuiten als propagandamiddel ten dienste van hun politiek”.
Nou en?
Alsof dit niet zo gebeuren bij 99,999 procent van de goede doelen die het Nederlandse bedrijfsleven ondersteund….