Linkse Gedachten

Eva Morales, de huidige, socialistische president van Bolivia, wil de grondwet van zijn land aanpassen zodat een president voor meer dan twee ambtstermijnen kan worden gekozen, net zoals dit onlangs ook in Venezuela is gedaan. Deze grondwetwijziging zal alleen worden aangenomen als het door een referendum komt.

Niet echt schokkend nieuws, maar hoe brengt De EPrs dit naar buiten? Met een grote kop op de buitenland pagina: “President Morales wil voor altijd blijven zitten“. in het artikel dat volgt wordt verder nog ingegaan op de angst van de oppositie dat Moreles alle macht naar zich zou willen toe trekken, zonder hier enig bewijs voor te geven anders dan de voorgestelde grondswetwijziging. En die zegt dus niet dat Morales voor altijd president blijft, maar dat Morales ook voor een derde of vierde keer zou kunnen worden gekozen als president. Niet echt een recept voor een dictatuur dus.

PvdA minister Ella Vogelaar (verantwoordelijk voor wonen, wijken en integratie) had van het weekend een interview met Trouw. Hierin zei ze dingen over de Islam die in politiek correct Nederland simpelweg niet door de beugel kunnen. Ze zei namelijk het volgende: “ik wil moslims helpen zich hier thuis te voelen. Islam en moslims moeten zich hier kunnen wortelen, omdat moslims ook burgers zijn van dit land.” Dat kan natuurlijk helemaal niet, laat staan dat een minister mag zeggen dat er op termijn wel eens sprake kon zijn van een “Joods-Christelijk-Islamitische traditie” in Nederland of dat de overheid “steun, óók financiële” zou kunnen geven aan religieuze instellingen van nieuwe Nederlanders. Het laatste is helemaal uit de boze.

Weet de minister dan niet dat integratie eenrichtingsverkeer is, waarbij de nieuwe Nederlander zich volledige moet conformeren aan wat we deze week denken dat het Nederlander zijn inhoudt? Dat het enige wat zij mogen meenemen van hun eigen cultuur hun voedsel is, mits natuurlijk aangepast aan de Nederlandse smaak en eetgewoontes?

Weet ze dan niet dat Moslims “onze kernwaarden” (Rutte) niet onderschrijven, zoals het homohuwelijk (net als CDA en ChristenUnie), het recht van vrouwen om “baas in eigen buik te zijn (net als CDA en ChristenUnie) of de gelijke positie van man en vrouw (net als CU en SGP)?

Alle sarcasme op een stokje, het bijna hysterische gebral waarmee deze nuchterer observaties van de minister werden ontvangen door de usual suspects toont aan hoe politiek correct het zogenaamde Islam-debat is geworden in Nederland. Gezond boerenverstand vertelt ons dat, met een slordig miljoen aanhangers in Nederland, de Islam niet echt snel uit ons straatbeeld zal verdwijnen en dus onvermijdelijk ons culturele en politieke aanzicht mede zal gaan bepalen.

Maar in de huidge politieke realiteit durft nog links nog rechts deze waarheid te verkondigen, laat staan er naar te handelen. In plaats daarvan wordt over de hele linie gehandeld alsof we al deze mensen kunnen dwingen hun eigen cultuur, hun eigen normen en waarden, hun eigen tradities en mas in te ruilen voor de Hollandse, waarbij wordt gedaan alsof de hollanders zelf het allemaal met elkaar eens zijn over wat nou precies onze cultuur, onze normen en waarden en onze tradities zijn. Dit is een waanbeeld en hoe sneller dit verdampt zodat we samen, met heldere blik, echt tot integratie kunnen overgaan, waarbij integratie weer tweerichtings- i.p.v. éénrichtingsverkeer wordt, hoe beter. Het alternatief is een geradicaliseerde, gespleten samenleving.

De Eerste Kamer heeft ermee ingestemd dat de politie meer mag gaan doen met de persoonsgegevens die het verzamelt over zowel verdachten als mensen die aangifte doen; in principe dus iedereen met wie de politie in contact komt, of je nu iets strafbaars hebt gedaan of niet. Voorheen was het zo dat deze informatie slechts vier maanden werd bewaard en kon worden ingezien, maar dat is nu opgehoogd tot minimaal een jaar, waarna de gegevens nog eens vier jaar beschikbaar blijven voor “vragen met goede reden”. Maar het ergste is dat niet alleen de politie deze gegevens kan inzien, maar ook woningbouwverenigingen, hulpverleners en winkeliers.

Dat vind ik dus eng, want elke keer dat je met de politie in aanraking komt op welke manier dan ook, kunnen dus vijf jaar lang je persoonsgegevens door elke nieuwschierige minkukel worden opgevraagd. Niet fijn.

Opvoedingskampen, risicoanalyses, verplicht op school van negen tot vijf, geen bijstand onder de 27, werken of leren en anders niets, asociale jogneren hard aanpakken: wat ben ik blij dat ik een ouwe lul ben. Ik moet er niet aan denken dat ik nu nog zeventien zou zijn want je mag dus echt niks meer, alleen je bek houden, door leren en daarna gewoon braaf gaan werken. De jeugd wordt gewoon kapot gedemoniseerd. En dat alleen maar omdat de baby boomers tegen hun pensioen aan zitten en al die dingen die ze vroeger zelf ook deded opeens niet meer leuk vinden… Dan maar terug naar de jaren vijftig en Den Jeugd in het Gareel.

Het zat er al een tijdje aan te komen, met de almaar stijgende kosten van de “vredesmissie” in Afghanistan, maar vandaag kwam het nieuws dan eindelijk: defensie moet weer materiaal gaan verkopen:

Van de 88 Leopard-tanks worden er 28 verkocht.

Van de 36 pantserhouwitsers worden er 24 afgestoten.

De groep F-16-jachtvliegtuigen wordt fors ingekrompen. Van de 90 F-16’s blijven er 72 over. Het afstoten van de vliegtuigen wordt verdeeld over de vijf bestaande squadrons. Deze worden nu kleiner.

De permanente aanwezigheid van een marinierscompagnie op Aruba komt te vervallen. In plaats daarvan worden landmachtmilitairen op het eiland gestationeerd. Zij worden om de vier maanden afgelost. Dit scheelt huisvestingskosten.

De Koninklijke Marechaussee moet 70 functies schrappen.

De aanschaf van Tomahawk-kruisraketten wordt opgeschort, net als de aanschaf van de MALE UAV, een onbemand verkenningsvliegtuigje.

Dit alles komt dus omdat de uitgaven in Afghanistan fors boven de begroting zijn uitgekomen:

Oorspronkelijk werden de kosten van twee jaar Uruzgan begroot op 360 miljoen euro. De laatste ramingen gaan uit van een bedrag van ten minste 580 miljoen euro. De militairen verbruiken veel meer brandstof en munitie dan was voorzien. Het inhuren van (privaat) luchttransport kost handenvol geld. Om de veiligheid te kunnen waarborgen, moeten er veertienhonderd militairen naar Uruzgan, in plaats van de geplande duizend.

De enorme kosten van de missie hebben nu al gezorgd voor een financieel gat van een miljard euro in de Defensiebegroting (totaal: 7,9 miljard) in de komende jaren. Dat tekort moet op de één of andere manier worden aangevuld. In Uruzgan is bovendien gebleken dat er nog extra uitgaven moeten worden gedaan.

Als je tussen de regels doorleest, dan is deze nieuwe voorgestelde bezuinigingsronde niets meer dan een politiek pressiemiddel van de minister van defensie, Middelkoop, om de regering en kamer onder druk te zetten over een adequate financiéring van een eventuele verlenging van de missie. Gezien de verontwaardigde reacties van verschillende defensie woordvoerders lijkt die opzet te slagen; geen van de partijen die voor de vredesmissie zijn, zullen erg blij zijn met verdere bezuinigingen bij defensie.

Maar zelf denk ik, waarom doeken we niet de hele zooi op? Waar gebruiken we het leger nog voor, anders dan om in verre vreemde landen de wacht te houden? Voor zelfverdediging hebben we het echt niet meer nodig: de Duitsers zijn onze vrienden en ook de Russen zijn meer een bedreiging door hun vermogen de gaskraan dicht te draaien dan doordat ze ons zouden kunnen binnenvallen. Schaf het leger af, hevel die taken die we nog wel kunnen gebruiken over naar politie of andere instanties, gooi al dat andere oorlogstuig op de schroothoop en gebruik het geld dat we zo besparen voor nuttige dingen.

Nederland heeft als klein, dichtbevolkt land relatief veel last van vervuiling door zogenaamd fijn stof, waarvan veel afkomstig is van (diesel)auto’s. Daarom wilde de regering vorig jaar al een roetfilter op dieselauto’s invoeren, maar daar stak de Europese Commissie een stokje voor. Vorige week heeft het Europese Hof van Justitie dit verbod goedgekeurd, omdat een roetfilter verplichting in strijd zou zijn met “de vrije markt”. Dit ondanks dat alle autofabrikanten verplicht zouden zijn om een roetfilter op hun dieselmodellen aan te brengen. Blijkbaar is zo’n maatregel alleen toegestaan als het in heel de EU wordt doorgevoerd.

Het is een typisch voorbeeld van de illusie van de vrije markt. In de ideologie van de vrije markt wordt de verplichte roetfilter niet gezien als een legitieme maatregel van de Nederlandse regering om de lucht kwaliteit in het land te bevorderen, maar als een illegitieme maatregel om de vrije handel in dieselauto’s in te perken. Als mensen een auto willen met roetfilter dan moeten ze daar zelf voor kiezen, maar ze moeten ook de vrijheid hebben om een auto zonder roetfilter te kiezen. Dat hun keuze schadelijke gevolgen heeft voor anderen valt buiten het vrije markt denk-kader. De vrije markt legt dus wel degelijk beperkingen op aan de keuzevrijheid van haar deelnemers.

Maar eigenlijk doet de vrije markt zelf helemaal niets. Als de Nederlandse regering een roetfilter voor dieselauto’s verplicht wilt stellen, dan moet de Europese Unie er aan te pas komen om dit te verbieden. Alleen door het invoeren van een hele reeks van verdragen, internationale regelgeving en nationale wetgeving kan het natuurlijke streven om de markt te reguleren worden bedwongen. Dit is trouwens geen nieuw verschijnsel. John Gray, een Brits econoom die o.a. doro Margaret Tatcher veel werd geraadpleegd, heeft een aantal jaren geleden hier al een boek over geschreven, False Dawn. Hierin bescrhijft hij hoe het beeld van de ideale vrije markt uit het Engeland van de negentiende eeuw alleen in stand kon worden gehouden door voortdurend overheidsingrijpen, door tegen elke poging de markt in te perken streng op te treden.

Er is dus een natuurlijke impuls om grenzen te stellen aan de markt, niet alleen door overheden die andere belangen dan de economische wilt beschermen of door arbeiders die zichzelf willen onttrekken aan een onderlinge concurrentiestrijd, maar ook door bedrijven, die al snel leren dat het handiger is om niet al te veel te concurreren en de markt een beetje te verdelen dan op het scherp van de snede volgens de vrije markt theorie te opereren.Dan hebben we het er nog geeneens over dat in een echt vrije markt, bedrijven dus ook geen bescherming genieten tegen fraude of andere misdaden.

Dat de vrije markt als de natuurlijke staat van de economie wordt gepresenteerd en niet als iets dat louter in stand wordt gehouden door een complex stelsel van nationale en internationale wet- en regelgeving — in principe dus enkel door de bescherming van de overheid — is een kwestie van ideologie. Hierdoor wordt elke poging to regulatie, hoe onschuldig ook, al snel gezien als iets onnatuurlijks of zelfs kwaadaardigs. En dat maakt het dus makkelijker om bv. een maatregel ter bescherming van de luchtkwaliteit in Nederland af te schilderen als een inbreuk op de rechten van de autofabrikanten te verkopen wat zij willen.