Zou ik in Haarlem wonen, zou ik hier naar toe gaan: Cartoons over Literatuur in Horizon Verticaal: “Tijdens de expositie Cartoons over literatuur worden cartoons getoond die over literatuur in al zijn facetten gaan.” En op 28 april komt daar ook nog eens de gratis vertoning van Crumb — de documentaire van Terry Zwigoff over de Amerikaanse striptitaan Robert Crumb — bij.
Zou ik in Arnhem wonen, dan is de Stripbeurs Arnhem dit weekend waar ik zou vertoeven, met o.a. auteurs als Patty Klein, Gerard Leever, Paul Teng en Eric Heuvel.
Het is de ziekte die Holland heet. Het is een ziekte waar steeds meer mensen, dat is de paradox, zich wel bij voelen. De onvrede is geen aansporing om de boel beter te maken. De onvrede is tot een excuus geworden om blijmoedig infantiel te kunnen zijn. De constante nadruk op Holland en het Hollandse, op het kleine en het nabije, het invoelbare en het overzichtelijke, heeft de grote, echte wereld tot een lastige bijkomstigheid gemaakt.
Bas Heijne slaat de spijker op zijn kop met zijn tirade tegen het kleinlburgelijke Calimero gevoel van een veel groot gedeelte van de Hollanders, die zich afzetten tegen alles wat ver en vreemd is en zich nestelen in een warm bad van gezelligheid en truttigheid. Het is niet alleen op het politieke vlak dat mensen eng en bekrompen zijn geraken, in alle facetten van de samenleving wordt het gevierd en gevreten: Ik Hou van Holland, Boer Zoekt Vrouw, De Nederlandse Energie Maatschappij, New Kids Turbo, Gooische Vrouwen, Radio Oranje… overal wordt ons verteld dat we het hier in Holland het beste hebben en zijn van de hele wereld en dat we ons moeten verbergen voor het boze buitenland en ons daar vooral niet mee moeten meten maar genoegen moeten nemen met de matige culturele shit die we zelf produceren en dat het niet uit maakt of iets goed is, als het maar Hollands is.
Nederland is zich in hoog tempo aan het ontwikkelen tot het Staphorst van Europa. Ik heb er nu schoon genoeg van. Nederland is voor mij een land waar verschillende mensen samen kunnen wonen en samen kunnen leven, waarbij verschillende kleurtjes en achtergronden vooral een verrijking zijn. Liefst zou ik zien dat al die bekrompen types verplicht een rood-wit-blauw vlaggetje opgenaaid zouden krijgen, zodat bediening in de shoarmatent geweigerd kan worden, evenals de verkoop van nasigroenten, schaakstukken en Perzische tapijten.
Veel kan ik er niet aan doen, maar wel dit: ieder product dat als Echt Hollands wordt aangemerkt, of waar zonder enige aanleiding vlaggetjes of oranje wimpels op verschijnen, zal ik vanaf heden links laten liggen, tot we in dit land weer een beetje normaal tegen elkaar kunnen doen. Doet u mee? Want niets is in Nederland effectiever dan stemmen met de portemonnee…
De “tanks” die we op het NOS journaal druk bezig zagen de pro-democratie demonstraties op het Parelplein in Bahrein te onderdrukken zijn van Nederlandse makelij. Het pantserrupsvoertuig dat je hierboven ziet bijvoorbeeld is een zogenaamde YPR-765 van Belgische of Nederlandse afkomst en aan Bahrein verkocht in de jaren negentig. Onze regering heeft ze toendertijd zo’n vijfentwintig van deze met een 25 mm kanon bewapende pantservoertuigen verkocht, samen met nog eens vijfendertig M113′s, een ouder soort pantservoertuig plus ook nog een paar ingenieurs en commando voertuigen. In totaal is er voor ongeveer tien miljoen euro aan wapens verkocht aan Bahrein, zoals te lezen is op Broekstukken, een anti-wapenhandel blog. Toendertijd is dat zonder veel slag of stoot gedaan en nu werden dezelfde wapens dus gebruikt om demonstraties voor meer democratie in het land uiteen te slaan.
Da’s overigens niet gelukt, want de betogers hebben zich niet weg laten jagen, maar dat is niet te danken aan Nederland. We gaan er altijd prat op ons zo goed aan de mensenrechten te houden en hebben altijd een betuttelend vingertje over voor echt stoute landen als Iran of Venezuela, maar we hebben dus weer boter op ons hoofd. Want naast Bahrein hebben we dezelfde voertuigen ook verkocht aan Egypte en Jordanië. Hier hielp België trouwens een handje aan mee, ook door nog meer YPR-765′s te verkopen aan Libanon en Marokko. Zolang de landen die onze wapens willen maar trouwe bondgenoten van Amerika zijn, maakt het ons echt niet uit hoe ze met mensenrechten omgaan of waar de wapens echt voor gebruikt gaan worden…
“Op Twitter volg je me. Op straat loop je om.” Een graffitti tekst uit Amsterdam Noord, die ik al minstens een jaar tegenkom op mijn vaste route naar het pontje voor Centraal Station. Dankzij mijn nieuwe HTC Wildfire kon ik eigenlijk een foto maken.
Want anders had hij wel meer zijn best gedaan om haar executie te voorkomen. Als je het belangrijker vindt een wit voetje bij de Amerikanen te halen door te weigeren het toestel van een Iraanse minister te laten bijtanken, dan te kunnen onderhandelen met deze minister over het leven van é&ecute;n van je onderdanen, dan ben je crimineel bezig. Je gaat je bijna afvragen of het Rosenthal wel goed uit zou komen als Zahra Bahrami werd opgehangen, om zo weer een excuus te hebben Iran harder aan te pakken… Bijna.
