Linkse Gedachten

Ik wordt doodziek van die christelijke fundamentalisten die denken dat ze hun levensopvattingen aan iedereen kunnen opdringen zonder de gevolgen ervan te voelen. Ze willen martelaartje spelen maar zonder dat het hun ook maar iets kost. Ik heb het natuurlijk over die zogenaamde christelijke ambtenaren die zich “gewetensbezwaard” voelen om homohuwelijken te voltrekken. Niet dat Jesus ook maar één woord aan homofilie heeft gewijd, maar dat stopt deze fanatici niet.

Integendeel. Niet alleen weigeren deze “christenen” hun werk uit te voeren, maar ze geloven ook nog eens dat ze dat ongestraft moeten kunnen doen. En het CDA en de christen-fundamentalistische partijen steunen hun hierbij. Ook zij stellen dat beambten die het voltrekken van homohuwelijken weigeren niet ontslagen kunnen worden en sterker nog, dat solicitanten ook niet op deze reden kunnen worden afgewezen. Op deze manier wordt de moraal van een kleine, haatdragende minderheid opgedrongen aan de rest van ons.

Waar is Wilders wanneer je hem nodig hebt?

De Snuffelstaat
Buro Jansen en Janssen
223 pagina’s (inclusief index)
Uitgegeven in 2002

Buro Jansen en Janssen –uiteraard vernoemd naar het beroemde detective duo uit Kuifje– is een links onderzoeksbureau opgericht om de verschillende Nederlandse politie en inlichtingendiensten in de gaten te houden. Daarnaast houdt het zich ook in het meer algemeen bezig met het volgen van wetgeving op het terrein van burgerlijke vrijheden. Het werd opgericht in 1984, in een periode dat o.a. de krakersbeweging, maar ook andere linkse groeperingen, steeds meer te maken kregen met politie onderzoeken en spionage door de inlichtingendiensten, als een soort tegenwicht door informatie over deze praktijken te verzamelen en te publiceren. Sindsdien heeft het een goede reputatie opgebouwd als vraagbaak op dit gebied, door zowel zelf te publiceren als door journalisten te assisteren die over deze onderwerpen schrijven.

De Snuffelstaat is één resultaat hiervan, een overzicht van hoe de belangrijkste Nederlandse spionage organisatie, de AIVD (Algemene Inlichtingen en Veiligheids Dienst, voor 2002 de BVD, Binnenlandse Veiligheids Dienst) functioneert en wat haar invloed is op de politiek als ook op de gewone burger. Zowel het werk als de methoden van de AIVD komen aan bod, als de wetgeving waarin deze taken zijn vastgelegd, maar ook de banden die het heeft met andere inlichtingen- en veiligheidsdiensten in binnen- en buitenland.

Dit leest niet altijd even lekker weg. Veel van de behandelde stof is nu é&eacutenmaal, ook voor geinteresseerden, nogal droog. Maar ja, dit is dan ook niet bedoeld als een sensatiestuk of zelfs maar een polemiek tegen de AIVD . De auteurs zien de noodzaak van de AIVD in, zolang deze maar goed omschreven taken en bevoegdheden heeft en de wetgeving maar duidelijke grenzen stelt aan het functioneren ervan. Het probleem is echter dat dit helaas niet het geval is. Zowel de taakstellingen van de AIVD als de instrumenten die het kan gebruiken om haar taken te vervullen zijn doelbewust zo vaag mogelijk gehouden in de huidige wetgeving, zonder al te veel aandacht voor privacy of andere burgerrechten.

De Snuffelstaat werd geschreven naar aanleiding van de nieuwe wetgeving over inlichtingendiensten die dat jaar van kracht werd. Het is hierdoor wat verouderd, doordat het uitkwam voor de moord op Pim Fortuyn en de opkomst van het zogenaamde “Islamitisch terrorisme”. De indruk die je krijgt bij het lezen van dit boek is dat de verschillende veiligheids- en inlichtingendiensten sinds het einde van de Koude Oorlog naarstig op zoek zijn geweest naar nieuwe dreigingen om hun bestaan te rechtvaardigen, zonder al te veel succes. Met de moord op Fortuyn en alles wat daarna gebeurde kregen ze deze bedreiging in de schoot geworpen, hoewel ze toendertijd dit helemaal niet zagen aankomen…

Het beeld dat De Snuffelstaat geeft is er dus nog steeds één van een dienst op zoek naar een dreiging, terwijl de AIVD deze ondertussen al heeft gevonden in terrorismebestrijding. Desondanks blijft dit een bruikbaar naslagwerk, omdat in brede zin de werking van de dienst en de banden die ze heeft met andere diensten niet zoveel is veranderd.

Kijk maar.

Verbaast het me? Neuh. Ze hebben in Middelburg altijd al een licht autoritaire inslag gehad. Veel gereformeerden hé, dan krijg je dat vanzelf.

Voor meer informatie over de scholierenstaking verwijs ik graag door naar Peter Storm, hier, hier en hier.

De Eerste Kamer heeft ermee ingestemd dat de politie meer mag gaan doen met de persoonsgegevens die het verzamelt over zowel verdachten als mensen die aangifte doen; in principe dus iedereen met wie de politie in contact komt, of je nu iets strafbaars hebt gedaan of niet. Voorheen was het zo dat deze informatie slechts vier maanden werd bewaard en kon worden ingezien, maar dat is nu opgehoogd tot minimaal een jaar, waarna de gegevens nog eens vier jaar beschikbaar blijven voor “vragen met goede reden”. Maar het ergste is dat niet alleen de politie deze gegevens kan inzien, maar ook woningbouwverenigingen, hulpverleners en winkeliers.

Dat vind ik dus eng, want elke keer dat je met de politie in aanraking komt op welke manier dan ook, kunnen dus vijf jaar lang je persoonsgegevens door elke nieuwschierige minkukel worden opgevraagd. Niet fijn.

Opvoedingskampen, risicoanalyses, verplicht op school van negen tot vijf, geen bijstand onder de 27, werken of leren en anders niets, asociale jogneren hard aanpakken: wat ben ik blij dat ik een ouwe lul ben. Ik moet er niet aan denken dat ik nu nog zeventien zou zijn want je mag dus echt niks meer, alleen je bek houden, door leren en daarna gewoon braaf gaan werken. De jeugd wordt gewoon kapot gedemoniseerd. En dat alleen maar omdat de baby boomers tegen hun pensioen aan zitten en al die dingen die ze vroeger zelf ook deded opeens niet meer leuk vinden… Dan maar terug naar de jaren vijftig en Den Jeugd in het Gareel.

Het is ook geen wonder dat het rekeningrijden weer wordt uitgesteld, want het is ook gewoon verdomd lastig om voor elkaar te krijgen, nog even afgezien van de vraag of je het er mee eens bent of niet.de automobilist moet gaan betalen voor het autorijden, waarbij sommige tijden/plekken zwaarder zullen worden aangeslagen dan anderen. Dus als je in de spits op de A2 rijdt bv. zal je meer betalen dan in het weekend op een b-weggetje in Zeeland.

Klinkt simpel, maar er komt heel wat bij kijken.

Zou je alleen het totaal aantal kilometers dat iedereen rijdt willen verminderen, dan is het eenvoudig: verhoog bv. de accijns of benzine, of hef belasting op elke gereden kilometer. Dat laatste kan m.b.v. een eigen odometer, of door te vertrouwen op de kilometerteller die in de auto is ingebouwd.

Maar ja, het doel is niet alleen om het totaal aantal kilometers terug te dringen, het doel is het rijden op bepaalde tijden en plekken te ontmoedigen. Dan moet je dus een systeem in elke auto hebben dat niet alleen kan bijhouden hoeveel kilometers je maakt, maar ook waar en wanneer je die maakt. Dan heb je dus een systeem nodig dat kan praten met de buitenwereld, met een GPS systeem bv. of met detectoren langs de snelweg die het vertellen waar het is. Dat wordt al wat ingewikkelder; en ingewikkelder betekent altijd duurder.

Ga maar na: de apparatuur en software om dat allemaal te registreren moet ontwikkeld worden en in elke auto worden ingebouwd. Langs de snelweg moet waarschijnlijk ook apparatuur komen om je auto te vertellen waar die is en dan moet er ook nog eens software worden ontwikkeld voor de belastingdienst om de info uit je auto te trekken en er vervolgens een leuke nota van te maken. Da’s een leuke klus.

Niet zo leuk is dat al die informatie die voor deze vorm van rekeningrijden nodig is, een fors verlies van je privacy betekent. De overheid weet straks niet alleen welke auto je hebt en hoeveel je erin rijdt, maar ook waar en wanneer je dat doet. Tuurlijk, die informatie is in eerste instantie alleen bedoeld om jouw nota te kunnen samenstellen, maar we weten allemaal dat informatie die toch aanwezig is al snel voor andere doeleinden kan worden misbruikt. Voor de pliessie zou het een uitkomst zijn, om zo de gangen van een verdachte te kunnen nagaan…

Da’s het nadeel van al die slimme IT technologie. Het wordt steeds makkelijker om informatie over mensen te vergaren en dus wordt de drempel om gebruik te gaan maken van die informatie ook steeds lager. Misschien vind je dat niet erg “omdat je toch niks te verbergen hebt”, maar als de overheid beschikt over deze gegevens, hoe lang duurt het dan voordat anderen er ook over kunnen beschikken?

De Amsterdamse politie is het ook meer dan zestig jaar na dato nog niet verleerd, lijkt het. Want dat was het wat er van het weekend gebeurde, bij die inval. Er was doelbewust een plaats (een kroeg in Zuid-Oost) en een tijdstip (vlak voor een concert van een West Afrikaanse band) uitgekozen voor een politie inval waarvan de bromsnorren wisten dat er veel West Arikanen zouden zijn.

Het was niet zo dat er naar bepaalde personen werd gezocht, zelfs niet als je het smoesje van de pliessie geloofd, dat er vermoedens waren van “internet fraude”. Was dat werkelijk het geval, dan had die inval ook op een ander tijdstip gekund. Dit was dus gewoon een opdrijfactie, een poging om snel veel “criminelen” te kunnen op pakken, door mensen van een bepaalde etniciteit aan te pakken omdat je vermoed dat er onder die groep wel eens illegalen of criminelen kunnen zitten.

Niets anders dan een razzia zoals die in de Tweede Wereldoorlog ook voorkwamen. En het is mogelijk geworden door twee dingen: 1) het verplicht stellen van het dragen van een identiteitsbewijs en 2) het recht van de politie om willekeurige fouilleer acties te houden. Dankzij deze twee dingen is het heel makkelijk geworden om iemand aan te houden zonder dat er van een echte misdaad sprake is.

Bij Amsterdam Centraal denkt Marco Arbouw er net zo over:

Blijkbaar was het doel van de actie dus niet om ‘criminelen’ en ‘overlastveroorzakers’ op te pakken. Die zouden immers strafrechtelijk moeten worden vervolgd - en dat gebeurt niet. De politie mag niet zonder meer overgaan tot aanhouding van mensen zonder dat er een concrete verdenking tegen ze bestaat. Als het werkelijk begonnen was om het aanhouden van criminelen, had de politie zich moeten beperken tot het aanhouden (en vervolgen!) van de van criminele activiteiten verdachte individuen. Hier is, kortom, geen sprake van een gerichte politie-actie tegen misdadigers. Dit is een ordinaire razzia, gericht tegen illegale buitenlanders.

In de reacties op het artikel krijg je natuurlijk weer de gebruikelijke domme Hollanders die niet willen of kunnen snappen wat hier nou zo erg aan is, maar ook een ooggetuigenverslag van iemand die bij de inval aanwezig was en zag hoe de politie optrad:

Op het moment van deze inval was ik zelf aanwezig in het Grandcafe. Men kwam binnen met een zeer groots machtsvertoon waar je als normaal mens behoorlijk van schrikt. Uiteraard heb je niets te vrezen als je de juiste papieren/documenten bezit. Een iedere illegaal in dit land weet dat je opgepakt/uitgezet kunt worden wanneer er bij politiecontrole blijkt dat je illegaal in Nederland verblijft. Het is alleen jammer dat de politie er niet bij stilstaat wat voor impact zo’n inval met veel machtsvertoon bij de onschuldige klanten op dat moment heeft gehad. Daarbij is de eigenaar/ zijn organisatoren van deze uitgaansgelegenheid behoorlijk gedupeerd voor de komende maanden wat klandizie betreft, daar dit niet de “reclame” is in de media waar zij op zitten te wachten. Uiteindelijk wordt er nu niet meer gesproken over het feit of de politie ook daadwerkelijk de op het oog hebbende criminelen hebben opgepakt. Men spreekt alleen nog maar over illegalen. Niet alle illegalen zouden bij voorbaat al bestempeld moeten alszijnde criminelen of overlastveroorzakers. Ieder mens heeft recht op een menswaardige/rechtvaardige behandeling, zolang zij een ander niet tot last zijn. Het politieoptreden tijdens deze avond kon daar echt niet van getuigen naar mijn ervaring gesproken. Politie had puur alleen oog voor de “zwarte” personen, terwijl de flyer die zij op moment van inval uitdeelden opriep tot controle van een iedere aanwezige op dat moment zonder uitzondering. Document aanwezig of niet de “blanken” mochten binnen de kortste tijd gewoon naar buiten lopen zonder enige controle. Waarschijnlijk dacht de politie aan ons gezicht wel af te lezen dat wij geen criminelen konden/zouden zijn. Kan zeggen dat ik door de ervaringen op deze avond mijzelf schaamde voor de nederlandse politie/justitie. Heb nog nooit eerder een duidelijker beeld van discriminatie gezien als op deze avond. Illegaal of niet illegaal, een mens is een mens voor mij ongeacht waar men vandaan komt of wat zijn achtergrond is. Laten we wel onthouden dat niemand voor de lol zijn land en familie achterlaat om elders zijn “geluk” te zoeken. Uiteraard ben ik wel van mening dat men niet ten koste van anderen op een oneerlijke manier zijn geld gaat verdienen, dan moet je ook maar de gevolgen aanvaarden. Maar we moeten als burgers wel oppassen niet iedere buitenlander bij voorbaat al over 1 kam te scheren. Je weet nooit wat jezelf morgen kan overkomen en dan wil je toch ook de kans krijgen om te overleven.

In andere woorden, dit was een voorbeeld van “driving while black” dat de Amerikaanse politie zo geliefd maakt bij de zwarte gemeenschap in dat land…

Geachte redactie van het NOS (8 uur) Journaal,

De volgende keer dat er weer een nieuwsbericht is over de overlast van hangjongeren, of over nieuwe maatregelen om de overlast van vervelende jongeren in te tomen, zouden jullie dat dan niet weer willen illustreren door het tonen van vooral weer zwarte of Marokkaanse jongens op school of op scooters? Het is tenslotte niet echt netjes om beelden te laten zien van toevallige groepen jongeren bij een bericht dat hen onwillekeurig bestempeld als halve of hele criminelen.

Liefs,

Martin